onverwacht en immens herkenbaar

Via twitter kom ik soms op de raarste en leukste dingen. Vandaag kwam ik iets tegen wat echter niet daarbij hoort maar in de categorie ‘dingen die me raken’. Het gaat hier om een feuilleton op DeJaap.nl genaamd “the Ana-files”, over een vrouw die al vijftien jaar met anorexia leeft en er nu tegen vecht.

Nou heb ik zelf nooit anorexia gehad, gelukkig. Maar ik heb wel het een en ander aan psychologen bezocht, om verschillende redenen. Dus ik ken het wel, wat er bij komt kijken als je toegeeft dat er iets niet goed is in je hoofd en je zelf niet weet hoe je dat beter moet maken. De afleveringen zijn stuk voor stuk de moeite waard om te lezen, en nogal wat zijn er herkenbaar, haast tot tranen in mijn ogen aan toe. Ik moest erg lachen om deze aflevering over de eerste sessie groepstherapie, wat was haar weerzin herkenbaar! En wat ben ik toch blij dat ik niet meer in groepstherapie zit…

en, als laatste, nu het ernaar uitziet dat mijn tijd in therapie relatief binnenkort afgelopen gaat zijn, vind ik het raar om langzamerhand weer bij de “normale” mensen te gaan horen. Want hoe vaak je het ook tegen jezelf zegt, dat in therapie zijn niet betekent dat je raar bent, je weet toch wel dat het wel zo is. En het voelde goed om ook hiervoor bevestiging te vinden in Anna’s stukjes.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s