alleen maar nette mensen

Ik weet niet zo goed wat ik van dit boek moet vinden. Ik heb het van een vriendin geleend omdat ik de premise zo interessant vond: een joodse jongen uit Amsterdam Oud-Zuid die niet weet wat hij met zijn leven wil; een joodse jongen die er Marokkaans uitziet en zich zo anders voelt dan zijn vrienden en familie. “Alleen maar nette mensen” is een refrein in het boek, het betekent zoiets als: geen allochtonen, geen lager opgeleiden, alleen maar mensen zoals wij. Al is dat ‘wij’ moeilijk te definieren: David hoort daar eigenlijk wel bij, maar zet zich daar ook tegen af.

“Op het Amsterdamse Barlaeus Gymnasium had David Samuels verkering met Naomi, een meisje dat precies zo was als hij: verantwoorde conversatie op de champagne-tuinfeesten van de elite in Oud-Zuid. Alleen maar nette mensen. Nu is David Samuels 21 en op zoek. Hij zoekt naar wie hij is. David is joods maar door zijn zwarte haren ziet hij eruit als een Marokkaan. Hoort hij bij de witte Hollanders of bij de mensen die ze allochtonen noemen? … Het is een zoektocht die even komisch wordt als tragisch, dwars door het hart van de multiculturele samenleving.”

Een groot gedeelte van het boek bestaat uit David die zoekt naar de intellectuele negerin (disclaimer: waarschijnlijk niet helemaal politiek correct, maar dat is de term die David steeds gebruikt dus die houd ik maar aan). Die vind hij eigenlijk niet, tot op het laatst. Wat hij wel vindt zijn meisjes die standaard kinderen hebben bij verschillende vaders, die seks na elkaar tien minuten gekend te hebben heel normaal vinden, en die zo’n bakra (blanke jongen) wel interessant en vooral lucratief vinden. Op het laatst komt David wel een intellectuele negerin tegen, maar dat is ook niet wat hij zoekt: ze is net als hij. Alles wat haar een negerin maakte is weggeintegreerd, zou je kunnen zeggen. Het boek eindigt als David een kassameisje uit de Albert Heijn aanspreekt, Naimi. Zij komt uit Casablanca, is wel exotisch, maar verder heel nuchter, heel Hollands, eigenlijk.

Het boek duurt eigenlijk net iets te lang. Het is goed geschreven, het blijft ook wel boeien, maar na het zoveelste verhaal waarin David weer een ander meisje treft en zich er toch niet helemaal gelukkig mee voelt werd ik een beetje ongeduldig. Vuijsje bracht wel heel goed over hoe David gevangen zat in zichzelf en hoe verstikkend hij de wereld om zich heen vond. Je ziet hoe hij niet anders kan doen dat hij doet, en je hoopt dat hij een minder destructieve manier vindt om met zichzelf en anderen om te gaan. Het einde beviel me wel: het geeft je een beetje hoop voor David, maar het is geen Hollywood-einde.

Conclusie? Interessant om te lezen, maar ik weet niet of ik het aan zou raden. De NRC noemde het ‘hoogst vermakelijk’, maar daar zet ik mijn vraagtekens bij. Vermakelijk vond ik het niet, maar wel scherp en rauw. Het is een boek waar je niet een goed gevoel van krijgt – en dat is prima. Dat krijg je immers ook niet altijd van de multiculturele samenleving.

One thought on “alleen maar nette mensen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s